ეროვნული გუნდი ქვეყნის სახეა, სადაც შევსება ახალგაზრდული ნაკრებიდან უნდა მივიდეს. საქართველოში პოპულარულ სახეობებში კი, ახალგაზრდულ ნაკრებებში სერიოზული პრობლემები გვაქვს.
საქართველოს 20 წლამდე ნაკრებმა კალათბურთში ევროპის ჩემპიონატის B დივიზიონში გამოსვლა მე-15 ადგილზე დაასრულა. გუნდმა ჯგუფურ ეტაპზე ოთხიდან ერთი მოიგო და ხუთ გუნდიან ჯგუფში ბოლოსწინა ადგილი დაიკავა. საქართველო დამარცხდა უკრაინასთან (64:77); შვეიცარიასთან (70:83) და ლუქსემბურგთან (61:77); იმარჯვა მხოლოდ ესტონეთთან (92:81).
ჯგუფური ეტაპის შემდეგ ნაკრები 9-16 ადგილებისთვის ბრძოლაში გადაერთო, სადაც ჯერ ჩრდილოეთ მაკედონიას (62:97) დამარცხდა, შემდეგ კვიპროსთან (54:78) წააგო და მხოლოდ დანიას (83:76) აჯობა.
სულ ტურნირზე გამართული შვიდი მატჩიდან ორი მოიგო, ხუთი წააგო და 21 გუნდში მე-15 ადგილი დაიკავა.
დაგვეთანხმებით, სახარბიელო შედეგი ნამდვილად არ არის. მეტიც, აგერ უკვე წლებია A დივიზიონში აღზევების ამბიცია არ გვაქვს და B დივიზიონის ქვედა ნაწილში ყოფნას ამჯობინებს.
გადავინაცვლოთ რაგბიში: უმცროსი ბორჯღალოსნები მსოფლიო თასზე 2016 წლიდან თამაშობენ. საწყის წლებში ჩვენები მე-10 ადგილზე გადიოდნენ, შემდეგ შედეგები გააუმჯობესეს – სამჯერ მეცხრე ადგილზე გავიდნენ, ერთხელ კი, მერვე ადგილსაც დასჯერდნენ. აი, წელს კი, ჩვენებმა მე-12 შედეგი აჩვენეს. ამასთან, საშინაო მსოფლიო თასზე. უფრო დამაფიქრებელი ის იყო, რომ აქამდე ჩვენს 20-წლამდელებს ტიერ 2-ის გუნდთან არ წაუგია, წელს კი ესეც „მოახერხეს“ და ფიჯისთან დამარცხდნენ…
ზედიზედ ორი ევროპის ჩემპიონატის შემდეგ ჩავარდნა აქვს ფეხბურთელთა ახალგაზრდულს ნაკრებსაც. რამაზ სვანაძის შეგირდებს შესარჩევი ეტაპი არ შედეგიანი გამოუვიდათ და ევროპის ჩემპიონატზე მოხვედრის შანსი კარგა ხნით ადრე დაკარგეს.
ერთია, თუ მორაგბეებისა და ფეხბურთელების ჩავარდნა წელს იყო, კალათბურთელებისას ბოლო წლებში სისტემატური ხასიათი აქვს. კვალიფიციური შევსება კი აუცილებელია, მაგრამ არ ჩანს. პრობლემების გადასაჭრელი გზა სასწრაფოდ მოსაძებნია…
