ხარისხი ტრავმირებულებზე მეტად დაგვაკლდა

საქართველოს ხელბურთელთა ნაკრებმა 2028 წლის ევროპის ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპი მძიმედ დაიწყო. რუბენ გარაბაიას გუნდი ჯერ ნორვეგიასთან (23:40) სტუმრად დამარცხდა, შემდეგ კი, შინ – ავსტრიასთან (23:35).

მარცხიც არის და მარცხიც. ნორვეგიასთან წაგება პრობლემა არ არის – სკანდინავიელები უპირობო ფავორიტები იყვნენ და გაამართლეს კიდეც. აი, ავსტრიასთან კი, ასეთი სხვაობით წაგება კარგის მანიშნებელი არ არის.

მართალია გუნდს ძირითადი შემადგენლობის რამდენიმე გამოცდილი მოთამაშე აკლდა –ირაკლი კბილაშვილი, ნიკოლოზ კალანდაძე, გიორგი დიხამინჯია და მირიან გავაშელიშვილი, მაგრამ საკუთარი გულშემატკივრების თვალწინ მათ გარეშეც უნდა გვებრძოლა.

ვერც ბრძოლა დავინახეთ და ვერც თამაშის ხარისხით მოვიხიბლეთ. არადა, გარაბაიას მოსვლით უფრო საინტერესო ხელბურთის იმედი გვქონდა. ჩვენ კი, მხოლოდ ერთი ტაქტიკური მონახაზით ვითამაშეთ – მიეცით ბურთი გიორგი ცხოვრებაძეს და მან დაარტყას. ცხოვრებაძემ 12 გაიტანა – იმაზე მეტი, რამდენიც დანარჩენმა გუნდმა. თუმცა, ხელბურთი მხოლოდ ერთი კაცი არ არის – გუნდური სპორტია. სწორედ ეს გუნდურობა აკლდა ჩვენს გუნდს. გვიჭირდა ბურთის მიტანა ცენტრამდე, ვერც ფლანგები დავტვირთეთ და ბურთი ვერ ჩავათამაშეთ. ძალიან ბევრი ტექნიკური წუნი იყო შეტევაში. მთლიანობაში ხარისხი უფრო გვაკლდა, ვიდრე ძირითადის მოთამაშეები.

შესარჩევი ეტაპი მარტჩი გაგრძელდება, როდესაც თურქეთთან ორ მატჩს გავმართავთ. თუ ხარისხმა იმ მატჩებშიც არ მოიმატა, ესპანელი სპეციალისტის შემცვლელზე ფიქრი ვადაზე ადრე მოგვიწევს…